Istnieją trzy główne rodzaje sztucznej inteligencji: sztuczna inteligencja słaba (ang. narrow AI), sztuczna inteligencja ogólna (ang. general AI) i sztuczna inteligencja superinteligentna (ang. super AI).

Sztuczna inteligencja słaba (narrow AI) jest ograniczona do konkretnych zastosowań i jest zaprogramowana w celu wykonywania konkretnych zadań, takich jak rozpoznawanie obrazów, przetwarzanie języka naturalnego czy gra w gry. Przykłady zastosowań sztucznej inteligencji słabej to asystenci głosowi, systemy rekomendacyjne, czy samochody autonomiczne.

Sztuczna inteligencja ogólna (general AI) jest zbudowana w taki sposób, aby nauczyć się wielu różnych zadań, podobnie jak człowiek. W odróżnieniu od sztucznej inteligencji słabej, która jest ograniczona do jednego konkretnego zadania, sztuczna inteligencja ogólna ma zdolność do uczenia się wielu różnych zadań i podejmowania decyzji w różnych sytuacjach. Jednak sztuczna inteligencja ogólna jest nadal w fazie eksperymentalnej i nie istnieją jeszcze urządzenia ani systemy, które by ją wykorzystywały.

Sztuczna inteligencja superinteligentna (super AI) to poziom sztucznej inteligencji, który przewyższa możliwości ludzkiego umysłu. Superinteligencja miałaby zdolność do rozumienia złożonych problemów i podejmowania decyzji na poziomie niedostępnym dla ludzkiego umysłu. Jednak tak zaawansowana sztuczna inteligencja jest obecnie tylko teoretyczna i nie jest jeszcze możliwa do zrealizowania.

Podsumowując, istnieją trzy główne rodzaje sztucznej inteligencji: sztuczna inteligencja słaba, sztuczna inteligencja ogólna i sztuczna inteligencja superinteligentna. Każdy z tych rodzajów sztucznej inteligencji ma inne zastosowania i różne poziomy skomplikowania.